Mijn bedenkingen van de laatste tijd

Onlangs heb ik me gerealiseerd dat ik drie maanden geen kleren heb gekocht – behalve 2 shirtjes die ik thuis aandoe, omdat ik er bijna geen heb, haha, en met het warme weer dat eraan komt had ik wel iets nodig. Oke, 3 maanden lijkt misschien ontzettend weinig, maar toch vind ik het veel. Ik ben sowieso iemand dat niet elk weekend in de winkels te vinden is, of per se iets moet vinden tijdens de koopjesperiode, of iets moet kopen omdat het ”moet”. Ik krijg zelfs een hekel aan winkelen. Nu dat het vakantie is, heb ik tijd om na te denken over vanalles, iets dat ik graag doe. Soms toch.

Mijn bedenkingen:

  • Ik wil mijn geld niet meer uitgeven aan materialistische dingen, dit betekent: kledij, schoenen, tassen, juwelen, …. Ik wil mijn geld uitgeven aan dingen waar ik herinneringen aan kan overhouden, zoals: evenementen, beurzen, …. Het moet geen geld kosten, het kan ook gratis, bijvoorbeeld wandelen. Aaah, de rust, zalig. Natuurlijk kan het wel eens zijn dat ik iets zou kunnen kopen, maar momenteel heb ik er geen behoefte aan. Ik ben onlangs in Antwerpen geweest en ik had echt geen behoefte om een winkel binnen te stappen en rond te kijken. Toch heb ik het gedaan, omdat ik nog steeds (al een jaar!) op zoek ben naar een lange, grijze, denim vest. Vest, wanneer vind ik je?!
  • De afgelopen tijd heb ik me ook gerealiseerd dat ik teveel op ecco-verde.com heb geshopt. Alles bij elkaar heb ik dit jaar toch wel zo’n €200 uitgegeven aan organische verzorgingsproducten. Damn… De €200 is trouwens allemaal verspreid over een aantal maanden.  Ik heb me voorgenomen om maximaal €80 te spenderen per jaar. Waarom? De verzendkosten bedragen voor België €45. Dit betekent dus dat ik twee keer iets mag bestellen. Waarom twee keer? Omdat ik de laatste tijd heel veel producten zelf maak. Gaande van gezichtsmaskers, haarspray, scrubs, lippenbalsems, …. Ik vind dit ZO leuk om te doen! Ik heb besloten om de bestellingen onder te verdelen in ‘DIY’s’ en ‘non-DIY’s’. Nu ik hier zo over nadenk kan ik toch perfect in een keer een bestelling plaatsen, zodat ik de €80 ineens betaal (de €80 zou ik nog wel in één keer kunnen betalen haha, maar moest het meer zijn…)? Maar dat is eigenlijk een heel klein beetje absurd, aangezien ik nog heel wat DIY-producten heb, en het dus onnodig is om nu al terug of over een aantal maanden een voorraad in te slaan. Lol. Toen ik onlangs weer een bestelling plaatste, kwam ik uit op een bedrag van rond de €100. Dat vond ik net iets teveel om te betalen dus heb ik enkele producten uit de winkelmand gehaald, zodat ik deze producten – die ik uit de winkelmand heb gehaald – een andere keer kan kopen en het dus minder lijkt om te betalen. Logica? Een beetje wel, zo heb ik het gevoel dat ik toch minder moet betalen in één keer. En uiteindelijk heb ik besloten om deze producten – die uit de winkelmand zijn gehaald – toch niet meer te kopen.
  • Vandaag was ik in Wijnegem. Ik stapte H&B binnen en zag heel wat cosmeticaproducten. Zo heb ik nu beslist om niet al te veel via ecco-verde te kopen (want zo zit ik ook niet vast aan de verzendkosten) en weer zoals vroeger wat meer naar H&B te gaan. Zo kan ik dus een aantal producten schrappen die ik normaal gezien via de website koop.
  • Damn, ik maak lelijke foto’s! Het lukt me maar niet om die perfecte, scherpe, duidelijke, mooie, lichte foto te maken! Terwijl ik een uitstekende camera heb. Iemand ideeën? Ik ben aan het overwegen om de foto’s op een andere plaats te maken.

Zo, dit waren mijn bedenkingen van de laatste tijd. Ik voel me hier veel beter bij. En ja, ik ben zo iemand dat niet graag geld uitgeeft aan spullen, maar eerder geld bewaard. Tot ik echt iets wil kopen dat ik ook echt nodig heb. Ik ben iemand dat dan weer wel ”veel” geld kan uitgeven aan reizen, restaurantjes, boeken, evenementen.

En nog een laatste quote. Yep, ik ben iemand dat helemaal crazy wordt van quotes!

 

Enjoy your weekend with your loved ones.

Advertenties

Langzaam leven: niet gelukt?

Toen ik terugkwam van mijn lange reis in Marokko, was er één ding zeker: ik wil langzaam leven! Misschien ken jij ook iemand die alles rustig, op zijn gemakske, doet. Zo iemand wilde ik ook zijn. Ik wilde namelijk niet meer zo stresserend of opgejaagd zijn, door alle snelheid. Toen ik terugkwam, was dit me allemaal gelukt. Ik betaalde rustig aan de kassa, stapte rustig naar de bushalte. Maar nu zijn we begin december en vraag ik me af of het me wel gelukt is.

Continue reading “Langzaam leven: niet gelukt?”

Kleren en de 5 sleutels | Minimalisme #2

Toen ik nog in het middelbaar zat, was er een meisje op school die altijd een zwarte broek aanhad. Elke dag. Ik vroeg me altijd af: waarom doe je elke dag dezelfde broek aan? Zat ze goed? Misschien een beetje cru, maar had ze geen geld om een andere broek te kopen? Nu ik zelf enkele jaren later heel simplistisch woon heb ik zelf drie broeken. En deze zijn perfect. Geen keuzestress, weten wat ik ’s morgens zal aandoen.

Deze zomer heb ik mijn hele klerenkast opgeruimd. ALLES wat ik niet meer aandeed gooide ik weg. Zelfs de kleren waarvan ik dacht ‘dit zou nog van pas kunnen komen bij…’. Maar wees nu eens eerlijk. Wanneer gaat dit nu van pas komen? Zo had ik eens een witte sjaal gekocht. Nooit gedragen. Een kimono met bloemenprint. Nooit aangedaan.

Nu heb ik enkel kleren die ik elke dag aandoe. Een stuk of 5 truien, 3 broeken, 1 winterjas en 3 sjaals. Als ik kleren koop, zorg ik er altijd voor dat ik kijk of het combineerbaar is. Zo bestaat mijn kleren uit donkere stukken. Mooi en makkelijk te combineren!

Zo kocht ik vroeger items die zeer moeilijk te combineren waren. Een blouse met een of andere lelijke print. Euhm, welke schoenen moest ik hieronder aandoen? Het gevolg: nooit aangedaan. Vond het na een tijd ook super lelijk… Het resultaat: weggegooid.

5 sleutels

Als ik het simplisme en minimalisme toepas op mijn kleren, is er ook nog een ander voorbeeld. Zo dacht ik vroeger altijd dat het handiger zou zijn als iedereen hier thuis een huissleutel heeft. Maar waarom? Niet elke sleutel wordt elke dag gebruikt. En later zit je dan weer met een hoop sleutels. Wat ik hiermee probeer te zeggen is dat het zorgt voor extra rommel. Als ik enkele dingen dubbel koop, die helemaal niet dubbel nodig zijn (zoals bijvoorbeeld een stofzuiger: eentje voor boven en eentje voor beneden) word ik gek, haha. Dit zou nog iets zijn dat ik vroeger zou toepassen, zoveel mogelijk spullen. Nu vind ik dit zo overbodig! Waarom twee stofzuigers? Of 20 borden? Niets voor mij.

Een hele brok

Ik heb de titel toen dit bericht nog tussen ‘concepten’ zat wel duizend keer van naam veranderd. ‘Een hele brok’ is een artikel over routine en de dingen die ik vroeger als ‘last’ zag. Enjoy!

Routine, als het van mijn vroegere cursus afhangt, willen wij altijd maar routine en als er iets niet volgens die bepaalde routine hoort, zijn we aan het stressen zoals een stresskip. Voor ik mijn reis maakte, behoorde ik ook tot die categorie. Ik was een routinemens. Opstaan, naar school, eten, voor school werken en gaan slapen. Ik hield me niet zozeer bezig met de term ‘routinemens’, stond er niet bij stil dat ik een bepaalde routine heb (behalve mijn skincare routine, dat is tof). Na mijn reis merkte ik op dat ik niets meer met routine te maken wil hebben of met de dagelijkse sleur. Saai. Ik wil verandering!

Ik ben geen routinemens. Zal dat ook nooit meer woorden. Ik ben ook geen ‘dagelijkse sleurmens’.  Sterker nog, ik heb een hekel aan het woord ‘routine’ en aan het woord ‘dagelijkse sleur’. Saai. Hetzelfde. Geen afwisseling. Geen uitdagingen. Bang om eens iets anders te doen van zodra het moment eraan komt, dat gevoel had ik vroeger. Maar het is juist dat moment dat ons heel wat bijleert. ‘Cool, ik heb eens iets anders gedaan en dat gaf me dit voldane gevoel.’ Maar iets anders doen wil daarom niet per se zeggen dat het sowieso iets positief zal opbrengen, het hangt natuurlijk ook een beetje van de situatie af. Toch leer je zo uit nieuwe situaties en zo groei je zelf ook als mens. En zo kreeg ik onder andere ook meer zelfvertrouwen, waar ik vandaag de dag zo trots ben op mezelf. :-)

Gewoonte daarentegen beschouw ik als iets anders dan ‘routine’. Zo heb ik zondag een vast ritueel: douchen en mij (uitgebreid) verwennen om zo fris aan de nieuwe week te beginnen (deze gedachte had ik vroeger ook maar schenk er nu meer aandacht aan om de week fris te beginnen), wenkbrauwen bijwerken, schoolwerk. Verloopt er iets niet volgens dat bepaald patroon? Geen probleem. Ik heb namelijk na mijn reis geleerd om minder te stressen over stomme dingen die er helemaal niet toedoen. Dingen die niet belangrijk zijn. Die je toch weer vergeet omdat het gewoon niet belangrijk is.

De dingen die ik als last zag

Altijd maar hetzelfde, op den duur werd ik dit zo gewoon (duh) dat ik er niets maar ook niets tofs meer in zag. De bus nemen vond ik verschrikkelijk, naar de bushalte wandelen vond ik verschrikkelijk, werken vond ik verschrikkelijk, babysitten vond ik verschrikkelijk.  Altijd maar hetzelfde. Nu is dat helemaal anders. Als ik door de week naar school ga en de buurvrouw vraagt om op zaterdag te komen babysitten, vind ik dit geen probleem. Het ‘ding’ is, is dat ik dit nu allemaal anders bekijk. Door het babysitten krijg ik het gevoel dat ik iets anders doe dan alleen maar naar school gaan, dit zorgt dus voor afwisseling. Of de bus nemen: vroeger vond ik dit verschrikkelijk, nu denk ik eerder een gezonde wandeling tot aan de bushalte om daarna eindelijk op mijn bestemming te geraken. Vroeger bekeek ik dit helemaal anders.

Wat doe ik dan om voor afwisseling te zorgen en om niet toe te geven aan de dagelijkse sleur? Aangezien ik naar school ga en werk, zitten deze twee al standaard in mijn pakket. Maar soms is het tof om ook eens iets anders te doen. ’s Avonds met vrienden iets gaan drinken, een artikel schrijven, met de fiets naar het werk gaan of eens met de bus. Ik neem hier ook rustig de tijd voor en waardeer dit ook meer. Of eens een maskertje nemen. Dit bekijk ik nu ook helemaal anders dan vroeger. Een moment voor mezelf, om me te ontspannen. Door andere dingen te doen, zorgt dit ervoor dat ik niet het gevoel heb dat ik voortdurend hetzelfde doe. Zo heb ik ook het gevoel dat ik een productieve dag heb, waar ik voldoening uit krijg. Dan bekijk ik al deze dingen niet als ‘last’ maar als variatie. Variatie is leuk. Variatie is tof.

Genieten van het alledaagse

Nadat ik zo vaak had beloofd aan mijn broer dat ik mee zou gaan kijken naar een match, kwam het er vorig weekend eindelijk van. Tijdens de wedstrijd heb ik vooral veel kunnen nadenken en genieten van de omgeving. De rijen bomen die 200 meter verder stonden, de bal die in de lucht werd gegooid en vervolgens terug op de grond belandde, de vriendelijke mensen, en last but not least, een andere omgeving.

We staan er soms zo weinig bij stil, maar het leven is iets speciaals. Net zoals het voorbeeld van de bal. Ooit al eens stilgestaan dat een bal een mooie, ronddraaiende beweging maakt wanneer het in de lucht wordt gegooid? Waarschijnlijk een heel stom voorbeeld, of misschien ben je nu aan het lachen achter jouw scherm, maar het leven bevat duizenden voorbeelden van dingen waar we niet stil bij staan maar wel de moeite zijn. Op een andere blog kwam ik het pruttelen van water tegen. Iets heel gewoons en niet iets waar we meteen bij stilstaan. Eigenlijk is het wel iets ‘magisch’. Vroeger vond ik alles zo vanzelfsprekend. ‘Ja, natuurlijk pruttelt water, wat denk je nu zelf’. Nu denk ik eerder: oké, het water pruttelt. Cool.

Life is short, time is fast, no replay, no rewind.
So enjoy every moment as it comes.

Terug naar de voetbalwedstrijd: een andere supporter zei dat de mannen toch echt iets leuks hebben om naar uit te kijken en een tof weekeinde hebben namelijk de voetbalwedstrijd. Op dat moment besefte ik dat ik (veel) tijd heb en er eigenlijk niet veel mee doe (lees: lui, geen zin). En dat het leuk is om iets te doen. En dat het leuk is om me nuttig te voelen. En dat wat de man zei, helemaal waar is. Gezellig met de ploeg en vrienden spelen om daarna in het clubcafé iets te drinken. Hoe meer ik bezig ben, hoe minder gestrest ik ben, hoe minder geïrriteerd ik ben (klinkt alsof ik een heel ongezellige persoon ben maar ik ben heel gezellig hoor! ;-)), hoe meer ik stilsta bij leuke dingen en ze meer waardeer en hoe meer ik van de omgeving en het leven kan genieten.

Na heel wat nadenken en zoals hierboven al werd aangehaald, wil ik me nuttig voelen. Ik wil dingen doen, een leuke dag hebben, iets doen met mijn dag, hierop terugblikken.  Vandaar dat ik vrijwilligerswerk wil doen in het weekend, aangezien ik door de week naar school ga. Zo heb ik iets om naar uit te kijken en voel ik me nuttig, pieker ik ook minder en vraag ik me ook minder dingen af. Mijn gedachten verzetten en anderen helpen. Zo heb ik al nagedacht om vrijwilligerswerk te doen in een rusthuis (heb net ‘Nieuwe buren’ gezien en ik denk dat als ik in een rusthuis zou staan, ik een enorm leuke dag zou hebben) of het begeleiden van jongeren. Zolang het maar te maken heeft met mensen en anderen helpen. Als je zelf ook vrijwilligerswerk doet, laat me dit dan zeker weten. Ik ben benieuwd. :-)

Dus, geniet van je week, jouw dag, terwijl je aan het wachten bent op de bus, wanneer je van jouw heerlijke smoothie drinkt, als je in de winkel staat voor het gigantische aanbod aan lekker eten, als het regent of wanneer je gewoon eventjes tijd neemt voor jezelf.  Genieten van de kleine dingen en het alledaagse, zo vanzelfsprekend en cliché, wel zo tof. ♥

De snelle maatschappij

Haast en spoed gaat zelden goed, zegt men meestal. Toen ik op reis was, dacht ik na over mijn leven. Alles moest zo snel gebeuren, van het bezoek aan de kassa tot snel kleren passen in de winkel. Of alles super snel inpakken: brood in de zak, blik erin, tomaten, bananen. Net een race. Vervolgens super snel betalen en wegwezen zodat de volgende klant kan beginnen met inpakken. Ik besefte tijdens mijn vakantie hoe snel alles moet gaan. De ironie is dan ook dat ik me vroeger doodergerde aan trage mensen, in de zin van traag betalen, traag alles inpakken aan de kassa of wanneer er een persoon voor mij traag wandelt.

Na enige tijd dacht ik bij mezelf: hoe kan je rust vinden als alles zo snel moet gaan? Waarom moet alles zo snel gaan? Zodat de persoon achter mij sneller aan de beurt is? Ik krijg hier namelijk ontzettend veel stress van. Hoe vaker je iets snel moet uitvoeren, des te sneller wordt het een gewoonte dacht ik en dus ook hoe meer stress.

Mijn oplossing? Ik ben hiermee gestopt. Ik ben gestopt met alles zo snel uit te voeren. Aan de kassa betaal ik op mijn gemak, ik wandel op mijn gemak en ik eet op mijn gemak (tenzij ik de bus moet halen of een afspraak heb). En ja hoor, gegarandeerd dat je dan boze blikken zult krijgen. ;)

Hello, summer!

Ja hoor, de zomer is in aantocht! Want wat een heerlijk weer hebben we de afgelopen dagen gehad. En dat tijdens de blok. Het is lang geleden dat ik nog eens een artikel heb geschreven – ik had even een blogfree time nodig, of hoe je het ook noemt – maar wou toch met dit mooie weer eventjes weer een artikel schrijven. En misschien dat dit voor de komende dagen ook zo wordt.

De blok zit er bijna op en dan is het alweer vakantie. Wat ik op de planning heb staan? Eigenlijk nog niets… Ik hoop op heel veel BBQ-feestjes, alcoholvrije cocktails, shortjesweer en dat het bij 1 herexamen blijft.

Hoe gaat het met jou en wat zijn jouw plannen voor de vakantie?

xoxo

En ja hoor, ik moest weer maar eens van theme veranderen! Daar kan ik echt van genieten.

Gelukkig nieuwjaar + terugblik 2013 + quote van januari

Hallo allemaal! Dit is officieel het allereerste bericht van 2014! Ik zit nu dus midden in de blok en start officieel met de examens op 13 januari. Maar genoeg gepraat: het is een nieuw jaar dus ik wens je een gelukkig nieuwjaar! Ik hoop dat je met veel plezier op het afgelopen jaar hebt kunnen terugblikken en dat er nu nieuwe wegen voor je opengaan! Het belangrijkste is natuurlijk dat je gelukkig bent, dat je een goede gezondheid hebt en dat er enorm veel liefde is! Continue reading “Gelukkig nieuwjaar + terugblik 2013 + quote van januari”

Hoe zal het eruit zien op TFR?

School begint voor mij overmorgen en dat betekent dat ik voorlopig minder zal kunnen bloggen. Ik weet niet goed wanneer ik artikels ga kunnen schrijven/plaatsen. Uiteraard kan ik ze inplannen, maar dan zit ik weer met de vraag: zou ik er wel tijd voor hebben? Ik begin binnenkort met een lerarenopleiding waar uiteraard veel tijd in zal kruipen: stages, lessen voorbereiden, de lessen zelf goed begrijpen etc. Soit, hoe zal het er hier uitzien? Ik vind het belangrijk dat jullie dit weten, anders lijkt het alsof ik plots van de aardbol ben verdwenen. Continue reading “Hoe zal het eruit zien op TFR?”

De zonnebloem!

De afgelopen zomermaanden ben ik begonnen met mijn eigen bloemen te planten. Ik heb ze water gegeven, voldoende zonlicht (nu ja, dat ligt aan moeder natuur) en ik keek er bijna elke dag naar om te zien of er iets gegroeid is. Niets! Ik dacht dat ik een artikel kon schrijven als: ‘Hoera, mijn bloemetjes zijn gegroeid! Kijk hoe mooi ze zijn geworden!’ Maar dat is dus niet het geval. Continue reading “De zonnebloem!”

Kirikou, Tillie en vele anderen

Onlangs had ik het leuke idee om mijn favoriete programma’s te tonen  waar ik als klein kind erg dol op was. En hoe meer ik begon na te denken, hoe meer films/programma’s en leuke herinneringen er naar boven kwamen. Voor welk programma bleef ik sowieso thuis? Welke was het spannendst?  Ik ben er zeker van dat jij er ook een paar herkent. Daarnaast heb ik geprobeerd om alles zoveel mogelijk chronologisch te plaatsen. Continue reading “Kirikou, Tillie en vele anderen”

Wijsheidstanden (laatste deel)

Met pijn in m’n gebit zit ik dit bericht te typen. Jep, dit is de allerlaatste keer dat mijn wijsheidstanden eruit getrokken moesten worden! EINDELIJK! Ook al wist ik wat er ging gebeuren, toch had ik bang. Bang voor het pijn-lij-ke spuitje. Het ging minder vlot dan de vorige keer maar het was wel binnen zo’n twintig minuten al gedaan. Ik ben super blij dat ik er vanaf ben, nu hoef ik enkel een afspraak te maken met de tandarts om te zien of alles goed verlopen is! Continue reading “Wijsheidstanden (laatste deel)”

Mijn droomberoep (laatste deel)

Vandaag het aller laatste deel van ‘mijn droomberoep’.  Het wordt nog eventjes goed nadenken welke opleiding ik juist kies dus heb ik een tijdje geleden alle opleidingen opgeschreven die me interessant leken. Ik weet ongeveer welke richting ik uit wil en het wordt hoog tijd om eindelijk een opleiding te kiezen.  Ik heb zoveel ideeën, dromen, maar ik weet niet hoe ze te realiseren. Het is gemakkelijk om te zeggen: gewoon doen! Maar hoe?  Continue reading “Mijn droomberoep (laatste deel)”

Mijn droomberoep (deel 2)

Eergisteren ben ik naar de openlesdag in Hasselt geweest. Ik ben er nog altijd niet uit wat ik precies ga studeren. Wanneer ik praatte met mijn zus – voor een beetje advies en welke opleiding nu echt iets voor mij is  -, zei ze dat journalistiek misschien wel iets voor me is. Journalistiek! Ik lees, schrijf, en leg graag interviews af. Maar ik heb nooit over journalistiek nagedacht, omdat ik dacht dat het voornamelijk ging om tv-journaliste worden. Continue reading “Mijn droomberoep (deel 2)”

Examens

Wat vliegt de tijd! Vandaag was ik (weeral) op zoek naar de perfecte fiets maar ik heb ze nog altijd niet gevonden. Te hoog qua hoogte, te laag, te duur. En zo kan ik nog wel even door gaan. Fiets, wanneer vind ik je?

Zoals ik al in mijn vorige blogbericht zei, beginnen de examens volgende week donderdag en ik hoop echt dat het goed zal meevallen. Gelukkig zijn het enkel de hoofdvakken, dus in totaal vier. Wiskunde is zo moeilijk, ik volg net een ingenieursopleiding…

Een goede tip tijdens de examens is gezond voedsel! ‘Leuk, weer iemand die komt dringen in verband met gezond eten’ denk je waarschijnlijk maar het is echt zo. Je kan je beter concentreren en je krijgt nog eens extra vitamines binnen. Wanneer het examens zijn eet ik zo goed als altijd gezonde tussendoortjes. Blauwe bessen, noten, amandelen, havermout, granaatappel, kiwi’s en bananen bijvoorbeeld.

Het zal volgende week dus even stil zijn op TheFlowerRoad én ik hoop dat ik genoeg inspiratie zal krijgen tijdens de komende paasvakantie.

Laten we beginnen!

Hoi! Ik heb onlangs de blogkriebels gekregen en ik moest hier gewoon iets mee beginnen! De interesse voor bloggen begon rond de zomer van 2012 en ik had al gauw een paar favoriete blogsters gevonden. Door veel inspiratie op te doen en veel te lezen dacht ik: waarom niet zelf een blog beginnen? Soms schrijf ik wel eens iets op papier, omdat dat ook heel relaxerend werkt voor me. Het is dus een soort van uitlaatklep. Deze blog is persoonlijk en ik zal af en toe ook ‘groene’ producten online zetten. Ik ben geen professionele blogster, dus verwacht niet te veel. Ik zal dus niet elke dag kunnen bloggen. Ik zit namelijk in m’n laatste jaar van het middelbaar! Eindwerken, toetsen taken, en binnenkort de examens. En dan moet ik nog een studiekeuze naar volgend jaar toe maken… Misschien iets met bloggen? ;)

Vanwaar de naam ‘TheFlowerRoad’? Wel, omdat sinds kort ik een passie heb gevonden met alles wat te maken heeft met groene producten, zoals cosmetica, kledij, schoenen, tassen. Ik besloot dan na de blogkriebels om er iets over te schrijven en dacht meteen aan de naam TheGreenRoad. Maar deze was jammer genoeg bezet! Na vele andere namen te zoeken kwam ik dus op TheFlowerRoad uit, om toch een beetje TheGreenRoad te behouden. Dit is een persoonlijke blog, je zal hier dus alles vinden gaande van persoonlijke verhalen tot aan groene cosmetica producten en lifestyle.

Tot gauw!

PS: wat ik bedoel met ‘groene’ producten (kan je misschien al raden) zal later wel aan bod komen wanneer ik een product review.